wiersz o mamie jan brzechwa

Jan Brzechwa. Entliczek-pentliczek, czerwony stoliczek, A na tym stoliczku pleciony koszyczek, W koszyczku jabłuszko, w jabłuszku robaczek, A na tym robaczku zielony kubraczek. Powiada robaczek: „I dziadek, i babka, I ojciec, i matka jadali wciąż jabłka, A ja już nie mogę! Już dosyć! Już basta! Mam chęć na befsztyczek!” Wesoły wiersz Jana Brzechwy. Łamacz językowy o wesołym piesku i kucharzu.Strona wiersza dla dzieci: https://4parents.info/pl/jan-brzechwa-mops/Inne wiersze J Gdy wierzgnąć kogoś koń chce, W tył wierzga, a nie w przód. To jasne jest jak słońce, To proste jest jak drut. Kij zawsze ma dwa końce, A sroka nogi dwie, To jasne jest jak słońce I każdy o tym wie. Gdy grać na trąbie słoń chce, Nie potrzebuje nut, To jasne jest jak słońce, To proste jest jak drut. Zapomniała o brzoskwini Już się kocha w innej dyni Zrozumiała, że widocznie Serce czasem też się myli A brzoskwinia gdzieś na drzewie W ciszy, w słońcu, w ptaków śpiewie Wisi sobie i dojrzewa Nic a nic o dyni nie wie Marek Dąbrowski Ananas Do owoców rzekł ananas Zebrałem was wszystkie naraz By rozmowy przeprowadzić Żeby kłuć niegrzeczne szczygły!" "Po co pan się tak najeżył?" Będę z igieł robił widły!" "Tyle wideł! Taki zapas!" Dostaniecie widły nowe!" Jan Brzechwa napisał fajny wierszyk dla dzieci o jeżu. Wiersz Jana Brzechwy pod tytułem Jeż. Die Frau Sucht Den Mann Aus. Jan Brzechwa - Jaś i MałgosiaNarrator: Posłuchajcie, oto bajka,Stara bajka-samograjka,Ale dla was, daję słowo,Wymyśliłem ją na nie znacie jej, to było tak:W małej chacie,Od ludzkich osiedli z dalaMieszkała rodzina drwalaZ czterech osób więc drwal, jego żonaI - jak to się w bajkach kleci -Było także dwoje dzieci,W waszym wieku, mniej piosenkę im poświęcę,Przysłuchajcie się piosence:Jaś:My mieszkamy w chatce chatkę las nazywamy się,Jaś i kochamy się,Jaś i Razem trzymamy się,Mamy słuchamy się,Tralala-la!Matka:Dzieci kochane, śpiewacie cudnie,Ale już minęło południe,Ojciec czeka na obiad w lesie,Dziś Małgosia kobiałkę z Jasiem we dwoje,Bo ja troszeczkę się Dlaczego puszczać ją samą?Pójdę z Małgosią, A kto mi w domu pomoże?A kto uprzątnie w oborze?A kto zamiecie w komorze?No, dobrze już. Tym razemPozwalam iść wam zresztą kobiałce jest chleb, jest mleko,A tu gorące zbaczajcie więc z drogi,Lećcie szybko jak dwa szczygły,By pierogi nie Już biegniemy, mamo droga,Pamiętamy o pierogach!Każdy ptak nam w lesie Znamy w lesie wszystkie Trala-lala, A nazywamy sięJaś i Razem trzymamy się,Jaś i Borem skradamy nie damy się,Tralala-la!Jaś: Spójrz, Małgosiu, jakieś zwierzę!Małgosia: Ojej, Jasiu, strach mnie bierze,Wszak to wilk. Jest pewno zły,Bo okropnie szczerzy jest prędszy,On po śladach nas jest panem w lesie,A gdy jeść my chce się,Idzie sobie w lasu głąb,Żeby znaleźć coś na szybko jeść -I cześć!Oto widzę jadło,Co mi z nieba jakiś smaczny kęs,Idzie para świeżych mięs,Trzeba szybko jeść -I cześć!Ruszam prosto na nie,Będę miał śniadanie,Chyba to są owce dwie,Do nich język aż się rwie,Trzeba szybko jeść -I cześć!Nie, to dzieci! Mam więc pecha!Cóż mi z dzieci za pociecha?Małgosia:Patrz, on prosto ku nam zmierza...Tak się boję tego zwierza,Uciekajmy!Wilk:Ja nie radzę,Bo choć tu sprawuję władzę,Choć mi w brzuchu burczy z głodu,Ale wilki z mego roduTym się szczycą od stuleci,Że nie krzywdzą małych i Małgosia:Dziękujemy ci, wilku, za wyrzekam się z własną zmiatajcie stąd. Do widzenia!Już nie drażnijcie mi prosto przez polanę,A ja o suchym pysku Jasiu, tędy przez knieję!Jaś:Wilk na szczęście pierogów nie je,A tato lubi je i czeka,Słyszę już jego głos z sosnę, sosnę zetnę,Będą z sosny deski świetne,Piło, rżnij, siekiero, wal,Róbcie to, co każe chodzić na wyręby,Ścinać graby, ścinać dęby,Piło, rżnij, siekiero, wal,Róbcie to, co każe drwal!Gdy spiłuję dąb wiekowy,Dąb się nada do budowy,Piło, rżnij, siekiero, wal,Róbcie to, co każe zawiozę grab do szkoły,Będą z niego piękne stoły,Piło, rżnij, siekiero, wal,Róbcie to, co każe drwal!Jaś: Przynieśliśmy, tato, kobiałkę,Lecz pierogi wystygły już są smaczne, z grzybami,A te grzyby zbieraliśmy Pierogi? A to ci dopiero!Zamachnąłem się właśnie siekierą,Zostawcie kobiałkę, zjem potem,Zmykajcie, dzieci, z powrotem,Bo tu wkoło drzazgi lecą,A ja popracuję nieco,Nie mam czasu do tato!Małgosia:Do widzenia!Drwal:Wracajcie tą dróżką na Jasiu? Śpiewa nie drozd, lecz jaka dziwna szyszkę trochę za gładka,Spójrz, to przecież czekoladka!Małgosia:Tu jest irys, tu cukierek!Jaś:Ktoś je poukładał w szereg,Jak w sklepie - taki znowu leżą ciągutki...Jaś:Wyborne...Małgosia:I słodkie Trzeba napełnić się też nie dokąd ta droga prowadzi?Bo tam dalej na odmianę,Widzę krówki tu znów inne słodycze!Jak dużo! Wprost ich nie zliczę!Marmoladki, czekoladkiRosną wprost jak leśne ci dopiero przygoda!Nie zjemy wszystkich, a szkoda!Jaś:Stój! Popatrz! Domek z piernika!Czy to sen? Nie! Domek nie popatrzeć - wszędzie piernik,Zbudował go chyba kawałek ułamię...Pyszny! Trzeba zanieść Spójrz, Małgosiu, na tę ścianę...To pierniki lukrowane,Małgosia:A z tej strony czy czujesz smak róży?Jaś:Ułamiemy kawał duży!Kiedy mama go dostanie,Będzie miała Dość długo dzieci drwala zbierały łakocieAni myśląc o powrocie,A domkiem z pierników tak były zajęte,Że dały się wziąć na właśnie czarownica zła i gniewna srodzeRozsypała słodycze na w ten sposób zwabiła Jasia i poznacie po głosie!Czarownica:Hola! Cóż to za przybłędyMają śmiałość chodzić tędy?Kto mi domek z pierników objada?O, to zuchwalstwo nie lada!Małgosia:Jasiu, słyszysz? Ładne rzeczy!Ktoś nam okropnie groźna czarownica,Cha-cha!Zna mnie cała okolica,Cha-cha!Kiedy dnieje, kogut pieje,Ja się śmiejęUcha-cha!Mam ja wilka na posługi,Cha-cha!Czy to słoty, czy szarugi,Cha-cha!Wicher wieje, z nieba leje,Ja się śmiejęUcha-cha!Piernikami dzieci nęcę,Cha-cha!Kto tu wszedł, nie wyjdzie się grzeje, żarem się Słyszysz, co ona śpiewa?Jasiu, Jasiu, będzie krewa!Czarownica: Dawno miałam na was chrapkę,Wpadliście w moją pułapkę!Droga do mnie wydawała się słodka,A czy wiece, co teraz was spotka?Jaś: Myśleliśmy, że pierniki są dla nas...Czarownica: Dobry z ciebie ananas!Małgosia: Niepotrzebnie pani się złości,Myśmy przyszli do pani w gości,A przecież ludzie w Polsce słyną z Niech nas pani wypuści!Czarownica: Wypuścić was? A juści!Zaraz w szpony was pochwycęI - poznacie czarownicę!Małgosia: Pani tylko tak straszy...Jaś: Nauczyciel w szkole naszejOd dawna uczy nas przecie,Że czarownic nie ma na Co? Tego uczą was w szkole?Ja drwić z siebie nie pozwolę!To zuchwalstwo, daję słowo!Kim więc jestem? Owcą? Krową?Czy może po prostu sową?W mojej szkole jest inaczej,Kto nie wierzy, ten trzymać was pod kluczemI upasę, i utuczę,Bo nie lubię chuderlaków -Mięso chude jest bez smaku,A w dodatku wrzucę na łopatęI pod blachą wczesnym rankiemUpiekę was z Proszę pani, ja nie wierzę!Nawet wilk, żarłoczne zwierzę,Choć był głodny, nas ma w lesie dość punkt pierwszy. A punkt drugi -Wilk jest u mnie na sidła me zastawię,On już wie, co piszczy w nawet szpetnie szczeknie,Lecz mojego łupu nie teraz już skończmy gadanie,Jako rzekłam, tak się jesteśmy dziećmi drwala,Tato jeść nas nie pozwala!Jaś:On siekierę ma ze staliI siekierą mocno on także ostrą pani życie miłe...Czarownica:Dość już! Więcej ani słowa!Klatka dla was jest hej! Mój wilku bury,Do mnie! Wysuń swe pazury,Pokaż kły zuchwałej parceI niech skończą się te zawołasz po raz drugi,Jestem już na twe wilk! Był grzeczny, gładki,Teraz wpycha nas do nie drap tak, powoli...Jaś:Delikatniej, bo ją boli!Czy to jest obyczaj wilczy?Wilk:Niech kawaler lepiej milczy,Przykro słuchać tych być pieczeń - będzie pieczeń!Czarownica:Ja zabieram klucz od klatki,A wam daję czekoladki,Marmoladki i karmelki,Strucle, ciastka, piernik wielki,Wór irysów i ciągutek -Jedzcie! By przyspieszyć skutek,Sprawiam ucztę. Na tej uczcieNależycie się utuczcie,Bo gdy wam przybędzie ciała,To ja będę jest bez jest ludożerca!Wilk:Przykro słuchać tych być pieczeń - będzie pieczeń!Czarownica:Ich mowa już mi obrzydła,Chodźmy, wilku, zastawić sidła,Pójdziemy przez bór, przez knieję,Zobaczymy, co tam się zaś, dziatki, jedzcie dużoI niech wam łakocie warzę smołę w kotleCha-cha!A jak jeżdżę, to na miotle,Cha-cha!Trzeszczą knieje, źle się dzieje,Ja się śmiejęUcha-cha!Jaś: Poszła sobie lasem-borem,Pewno wróci przed wieczorem,Słodyczami nas upasie,No i zje po pewnym ładna, niby młoda,A taka niedobra. Szkoda!Jaś:Trzeba pójść po rozum do głowy,Posłuchaj, mam plan gotowy:Zawsze noszę drut przy sobie,Z drutu różne rzeczy robię,A tym razem w sposób chytryMój drut przerobię na mi, bo drut jest grudy,Przystąpię zaraz do jest trochę za ścisła...Małgosia:Czyżby więc nadzieja prysła?Jaś:Rozsuniemy trochę kratę,Ty ciśnij na tę, ja na tę,Mocniej, mocniej! Jeszcze ździebko!Małgosia:Ty, Jasiu, rękę masz krzepką,A ja...Jaś:Pchaj łokciem, kolanem!Już teraz się tam dostanę,Jestem w zamku. Drutem kręcę...Mam trochę za krótkie ręce...Małgosia:Musisz się przecisnąć więcej!Jaś: Opór w zamku nieco słabnie...Małgosia:Ach, jak ty to robisz zgrabnie,Majster z ciebie i mądrala,Znać, że jesteś synem drwala!Jaś:Zamek zgrzytnął! Do roboty,Jeszcze tylko dwa obroty,Lecz ręka mi już omdlała...Małgosia:Będę ją podtrzymywała,Jasiu, jeszcze chwilka mała!Jaś:Wytrych znowu się obraca,Drut ostatni zatrzask maca,Wnet skończona będzie czoła pot ci spływa strugą,Trzeba wytrwać!Jaś: Już to? Czy się zamek zatkał?Nie! To już! Otwarta klatka!Małgosia:Znów jesteśmy wolni! Brawo!Uciekajmy teraz Mrok Ktoś ku nam się na pewno czarownica...Skryjmy się, bo sierp księżycaNa nas rzuca swoje uciec już to? Klatka jest otwarta?Gdzie więźniowie? Cóż, do czarta?!Pewno w kąt się gdzieś zaszyli...Odezwijc e się w tej chwili!Prędzej! Nie ma żartów ze mną,Wnet was znajdę, choć jest ciemno,Zrewiduję całą klatkę!Jaś:Patrz, Małgosiu... Mamy gratkę!Podkradnijmy się czym prędzejI zamknijmy w klatce Ciszej... Skryjmy się za idź z prawa, a ja z lewa,Cichuteńko, bez szelestu,Gdzie się podział drut mój?Małgosia:Jest tu!Jaś:No, to bierzmy się do dzieła,By nam jędza nie ruch drucianym prętem...Hops! I drzwiczki już klatce nie ma ich. A co to?O, smarkaczu! O, niecnoto!Mnie uwięzić tak szkaradnie?Ciężka na was kara spadnie!Wilku, hej! Mój wilku bury,Do mnie! Wysuń swe pazury,Ostre kły i zęby ukaż,Wilczą paszczą dzieci ukarz!Wilk:Jestem, pani czarownico,Ale tym się właśnie szczycąWszystkie wilki z mego rodu,Że choć kiszki burczą z głodu,Żaden z nich nie skrzywdzi dzieci -I tak jest już od Niech się co chce dzieje,A ja precz odchodzę, w No to koniec już zabawy!Chodźcie do mnie bez obawy,Powiem wam, jak stoją lubię zażartować -I was chciałam nasza się nie liczy:Tu jest fabryka słodyczy,Za drzewami, z tamtej strony,Widać szklane te wszystkie czekoladki,Marmoladki, raczki, krówkiSpadły dzisiaj z pracuję w magazynie,Odpowiadam, gdy coś ten to rzecz nietania,A wy właśnie bez pytaniaPozrywaliście was ukarać, smyki,Bo cudzego się nie zjada!Małgosia:Więc to była maskarada?Jaś:Więc te dziwy się nie dzieją?Małgosia:Czarownice nie istnieją?Czarownica:O tym wiecie już ze był tylko żart nim bajka jest oparta,Chyba znacie się na żartach?Jaś:No, a chatka piernikowa?Czarownica:To produkcja eksportowaDla nabywców z zagranicy,Zwie się Chatką chatki w klatki,Ładujemy je na statkiI tak właśnie w świat przez GdynięTowar nasz na zachód No a wilk, co tu, wśród sosen,Mówił do nas ludzkim głosem?Czarownica:To nie wilk, to pies po prostu,Lecz większego nieco wzrostu,Wilczur - mądry, tresowany,Czy nie znacie tej odmiany?Jaś:Lecz on gadał w waszej nie gada, tylko szczeka,A on szczekał już z Wilk się nam przewidział? Szkoda!Małgosia: Piękna była to przygoda...Jaś: No to bardzo przepraszamyMałgosia: I wracamy już do mamy!Jaś: Tato nas na pewno nam przykro, proszę pani!Czarownica: Powiem wam na pożegnanie,Żeście dzielni to każde z was dostaniePo pudełku czekoladek,A dla mamy, na wypadek,Gdyby bardzo się gniewała,Będzie ciastek torba Jaś by sam je dobrał...Małgosia: Pani dla nas taka dobra!Czarownica: Moja dobroć was zachwyca?Przecież jestem o tym - sza - nikomu!Teraz lećcie już do Do widzenie!Czarownica: Bądźcie prostu ku domowi!Jaś i Małgosia: Tak się kończy nasza nazywa się"Jaś i Małgosia."Tu już urywa się"Jaś i Małgosia."Co z bajką łączy się,To dobrze kończy Noc przypływa południową aleją I prócz ludzi - nie zasmuca nikogo, Moje oczy niekochane maleją, Ale usnąć, ale zniknąć nie mogą. Pod znużoną, niepieszczoną powieką Mętne dale zamierają i giną; To do ciebie tak daleko, daleko, Moja rzewna, moja dziwna Alino. Czemu wszystko we mnie milknie i blednie, Zanim jeszcze serce niemoc swą wyzna? Co przede mną tak ukrywa bezwiednie Twoich oczu niedostępna obczyzna? W co się biedne moje słowa obleką, Gdy już wreszcie do twych głębin dopłyną? To do ciebie tak daleko, daleko, Moja rzewna, moja dziwna Alino... Za to nocą ponad twoim wezgłowiem Przelatuję ni to duch, ni to ciało, Lecz nikomu o tym nigdy nie powiem I zataję mą bezsenność zuchwałą. Pod znużoną, niepieszczoną powieką Mętne dale zamierają i giną, To do ciebie tak daleko, daleko, Moja rzewna, moja dziwna Alino... Noc odpływa niewiadomą aleją, Świt prócz ludzi - nie zasmuca nikogo, Moje oczy niekochane maleją, Ale usnąć, ale zniknąć nie mogą. Które swym dzieciom czytają moje wiersze Powiedział ktoś, żem zmyślny strateg, Bo gdy dla dzieci piszę wiersze, Właściwie piszę je dla matek. Te złośliwości nie są pierwsze; Niech szydzi ten, kto lubi szydzić, A zresztą... czego mam się wstydzić? Wyznaję, nieraz żal mi szczerze Mateczki, mamy czy mamusi, Która do rąk mą książkę bierze I swemu dziecku czytać musi. Żal mi, że drogi czas jej kradnę I że się męczą oczka ładne... Wyznaję, myślę nieraz czule, Jak wyglądają te mateczki, Mamusie, mamy i matule, Kiedy czytają me książeczki? I o czym każda skrycie marzy? I czy ma miły wyraz twarzy? Czy spośród mam śpieszących z biura Lub z pracy, już zmęczonych trochę, Uśmiechnie się niekiedy która, Gdy wspomni moje wiersze płoche? Czy się uśmiechnie i, być może, Pomyśli czasem o autorze? Wiadomo przecież od stuleci, Że taki rzeczy jest porządek: Do matek trafia się przez dzieci Tak jak do mężczyzn - przez żółądek. Czy to uwłaszcza matkom miłym? No cóż, przyznaję się. Zgrzeszyłem. Lubię twarzyczki wasze młode I często sobie wyobrażam Wasz wdzięk i powab, i urodę, I mimo woli się rozmarzam. A gdy marzenie mnie kołysze, Wtedy dla dzieci wiersze piszę. Czytaj dalej: Spotkanie z matką #Wiersze o matce Wiersze dla mamy mają przede wszystkim sprawić jej przyjemność, wywołać uśmiech, trochę wzruszyć. W Dzień Mamy każde dziecko pamięta o tym, by złożyć swojej ukochanej mamie życzenia. Oprócz tego święta, jest wiele okazji, by podziękować mamie za jej troskę, miłość i oddanie. Oto wiersze, które sprawią radość mamie - idealne na wyjątkowe okazje i na co dzień. Piękne wiersze dla mamy na każdą okazję"Dla mamy" - Czelar Mika Ze wszystkich kwiatów światachciałabym zerwać... słońcei dać je potem tobiezłociste i jest daleko,ale się nie martw, mamo,narysowałem drugie... Jest prawietakie samo!Teraz cię wycałuję, jak mogę najgoręcej, bo tak cię kocham bardzoże już nie można więcej!"Dzień Matki" - Świerczyńska AnnaDzisiaj, jak co dzień rano, zerwałaś się do pracy. Wstajesz tak wcześnie rano o świcie niby ptacy. Poczekaj takaś zajęta, odłóż na chwilę robotę bo to dziś wielkie święto. Porzuć na chwilę troski uśmiechnij się inaczej. Patrz, jakie ręce masz szorstkie od tej codziennej pracy. I oczy też masz zmęczone, kochane Twoje oczy. My wiemy to dla nas one czuwają długo w nocy My rozumiemy to dla nas tak się męczysz, tak się trudzisz. Bo pracy trzeba nie lada nim z dzieci wyrosną ludzie. "Mamy mamę" Joanna Kulmowa Najlepsze u mamyjest to,że ją ją swoją nie tę żeby nie wiem co się stało, mama zostanie jedna mama na jedna na dwójkę z jedna od bójki z najlepszym od bólu zębai od na do i przez cały najlepsze u mamy jest to,że ją mamyi że mama ma właśnie nas. "Dziś dla Ciebie Mamo..." - Ścisłowski WłodzimierzDziś dla Ciebie Mamo,świeci słońce złote, dla Ciebie na oknie usiadł barwny dla Ciebie Mamo, płyną złote chmurki, a wiatr je układa w świąteczne dla Ciebie Mamo, śpiewa ptak na klonie i dla Ciebie kwiaty pachną też w wazonie. Dzisiaj droga Mamo, masz twarz uśmiechniętą Niechaj przez rok cały trwa to Twoje święto!"Gdybym był mamą" - Grabowski StanisławGdybym był mamą wstawałbym późno rano, grymasiłbym przy śniadaniu, na deser jadłym najładniejsze potem nad rzeką z wędką... Siostra olejkiem plecy smaruje, brat gazety przynosi. A wieczorem na czubku drzewa grałbym na organkach. Gdybym był mamą..."Mamo!" - Gellnerowa DanutaMamo!Dam Ci dziś piękny kwiateki wstążkę na dodatek. Dam Ci złoty pierścionek, na górce mały domek, ogródek malowany, ławkę pod wielkim Ci słońce nad domem, słońce jak złotą koronę. I dam Ci księżyc, wiesz? I jeszcze... co tylko chcesz. Bo jestem bardzo bogaty, dostałem kredki od taty. "Mamusiu" - Landau IrenaDzisiaj jest Twoje święto i chciałbym Ci powiedzieć że bardzo kocham, że bardzo kocham Cię nie mapatrzę na zegar. Smutno mi gdy wychodzisz... Liczę ile do Twego powrotu zostało jeszcze godzin...Kiedy wracasz? To Twoje kroki słyszę na schodach choćbyś mamusiu cicho wchodziła, najciszej... Dziś jest Twój dzień - lecz kocham Cię codziennie! Mamusiu przyjmij całusów 100 ode mnie!"26 Maja" - Chudy TadeuszDziś rano - wszystkie dzieciw całym kraju już dawno wstały i czekają...A Mama jeszcze nie wie nic, tylko noskiem dziwi się ładnie: co tak pachnie?Co tak wspaniale pachnie?! I dalej śpi... Tymczasem rzodkiewka, ser, kakao uprzejmie do stołu zapraszają - jednym słowem - śniadanie gotowe i całe mieszkanie już się samo na błyszcząco wysprzątało (nie wiadomo kiedy...) a na ścianie kolorowe litery jak skowronki rozśpiewane: zdrowia i szczęścia życzymy Mamie! "Nasza mama" Czesław JanczarskiKto się o nas tak troszczy? Najczulej patrzy na nas?Kto od złych przygód strzeże? Nasza kochana pierwszych kroków, pierwszych słów nas łzę nam otarła. Mamusia nasza ci się odwdzięczymy za wszystko, droga mamo?Będziemy się starali kochać ciebie tak samo. Kapce Jan Brzechwa Babka ma dziurawe buty, A tu idzie mroźny luty - Trzeba kupić babce Kapce. Zgromadziła się rodzina, Córka, syn i córka syna: Gdzie tu kupić babce. Kapce? ↓ Rozważali, rozmyślali, Nie wie nikt, co robić dalej. Za co kupić babce Kapce? Napisali do kuzyna, Żeby kuzyn ze Szczecina Szybko przysłał babce Kapce. Kuzyn skąpy był z zasady, Nie odpisał. Nie ma rady, Trzeba kupić babce Kapce. To dopiero są kłopoty! Uzbierali dziesięć złotych - Jak tu kupić babce Kapce? ↓ Rozmyślali, a czas płynął, Minął luty, marzec minął, Czas już kupić babce Kapce. Już pieniądze mieli na to, A tymczasem przyszło lato, Na co w lecie babce, Kapce. Niepotrzebne kapce w lecie. Za to teraz wszyscy wiecie, Jak kupować babce Kapce. ← poprzedni wiersz | następny wiersz → ← poprzednia lista wierszy | następna lista wierszy → ↑

wiersz o mamie jan brzechwa